Ekokardiyografi, kalbin yapılarını ve fonksiyonlarını değerlendirmeye yönelik ultrason temelli bir görüntüleme yöntemidir. Veteriner hekimlikte özellikle kalp hastalıklarının tanı ve takibinde hayati öneme sahiptir.

Başlıca kullanım alanları:

• Konjestif kalp yetmezliği tanısı ve takibi
• Kapak hastalıkları (mitral, triküspid yetersizlikleri)
• Kardiyomiyopatiler (hipertrofik, dilate, restriktif tipler)
• Pulmoner hipertansiyon tanısı
• Perikardiyal effüzyon, tamponad
• Kalp içi kitle, trombüs ya da anomali şüphesi
• Doğumsal kalp hastalıkları (PDA, VSD )
• Kardiyak ritim bozukluklarının altta yatan yapısal nedenleri

Avantajları:

• Non-invaziv, ağrısız ve genellikle sedasyon gerektirmeyen bir yöntemdir.
• Kalbin dört odacığı, kapakları ve büyük damarlar detaylı şekilde değerlendirilebilir.
• Renkli ve spektral Doppler ile kan akımı ve hızları analiz
• Kardiyak fonksiyonlar (kontraktilite, ejeksiyon fraksiyonu, diyastol fonksiyonu) ölçülebilir.
• Acil durumlarda hızlı karar verme sürecine katkı sağlar.
• Tedavi yanıtı ve hastalığın progresyonu
• Elektrokardiyografi (EKG) ile birlikte değerlendirildiğinde tanı doğruluğu

Neden Ekokardiyografik Muayene Yapılmalı?

Ekokardiyografi, kalp hastalıklarının kesin tanısında ve tedaviye yön verilmesinde önemli rol oynar. Klinik ve radyolojik bulgularla desteklendiğinde erken teşhis imkanı sunar.

Ekokardiyografik muayene nedenleri:

• Öksürük, egzersiz intoleransı, senkop, solunum sıkıntısı gibi semptomlar
• Üfürüm saptanması (rutin kontrol ya da klinik şüphe ile)
• Kalp büyümesi (radyografi ya da USG ile saptanmış)
• Kalp yetmezliği tanısı almış ya da şüphesi olan olgular
• Doğumsal kalp anomalisi şüphesi (özellikle genç hayvanlarda)
• Tedavi gören kardiyak hastaların rutin takibi
• Hipertansiyon, hipertiroidizm, kronik böbrek yetmezliği gibi hastalıklarda kalp etkileniminin 
  değerlendirilmesi