Veteriner kardiyolojide ekokardiyografi (EKO), kalp yapılarını ve fonksiyonlarını canlı olarak değerlendirebilen, non-invaziv ve yüksek tanısal değer taşıyan temel görüntüleme yöntemidir. Doğru yorum yapabilmenin ilk adımı, doğru düzlemde doğru yapıyı hedeflemektir.

Temel Görüntüleme Düzlemleri

Sağ parasternal uzun aks (right parasternal long axis):

• Sol atriyum, mitral kapak, sol ventrikül, aort ve LVOT değerlendirilir.
• LA/Ao oranı, mitral açıklık, LV duvar kalınlığı ve ejeksiyon fraksiyonu bu düzlemden elde edilir.

Sağ parasternal kısa aks (right parasternal short axis):

• Papiller kas seviyesi, papillalar arası LV simetrisi ve hareketleri
• Ayrıca aort kökü ve LA/Ao kesiti de bu düzlemle alınır.
• M-mode ölçümler genellikle bu düzlemden yapılır.
• Sol apikal dört boşluk (left apical 4-chamber):
• Atriyumlar, ventriküller ve atriyoventriküler kapaklar net şekilde renkli doppler ile regürjitasyonlar bu düzlemde kolayca değerlendirilir.

Subkostal ve suprasternal pencere:

• Özellikle büyük köpeklerde vena kava, pulmoner venler ve perikardiyal sıvı için kullanılır.

 

2. Hedeflenen Anatomik Yapılar ve Değerlendirme Kriterleri

• Sol ventrikül        (LV):      Kontraktilite        (FAC,      EF%),      duvar      kalınlıkları                (IVS,      LVPW),               end diastolik/end sistolik çaplar
• Sol atriyum (LA): LA/Ao oranı, LA volümü, pulmoner venlerin genişliği
• Mitral kapak: Kalınlık, mobilite, prolaps, regürjitasyon şiddeti (doppler)
• Aort ve aortik kök: Aort çapı, Ao velocity, subvalvüler obstrüksiyon değerlendirmesi
• Sağ kalp (RA, RV, TV): Triküspid regürjitasyon varlığı, RV genişliği, TAPSE
• Perikardiyal boşluk: Effüzyon, tamponad bulguları

 

3. Görüntü Kalitesini Etkileyen Faktörler

• Göğüs yapısı, obezite, stres ve solunum hareketleri
• Prob açısı ve jel ile temas
• Hastanın pozisyonu: genellikle sağ lateral recumbency

 

Sonuç:

Ekokardiyografi, görüntü düzlemlerinin iyi bilinmesi ve yorumun sistematik yapılması ile klinik tanıya giden güçlü bir araçtır. Görüntü kalitesi kadar, hangi düzlemde hangi yapıların görülebileceğini bilmek, yorumlama başarısını belirler. Bu temel bilgiler, ileri doppler analizlerin ve fonksiyonel değerlendirmelerin yapı taşıdır.